Opleiding: Ballroom

De naam “Ballroom” wordt vaak gebruikt om de sectie aan te geven met de dansen: WALTZ (Engelse Wals), Tango, Foxtrot (Slowfoxtrot), Vienese Waltz (Weense Wals of Vlugge Wals) en Quickstep. In feite is de benaming “Ballroom” niet juist, want deze slaat op een ruimere serie dansen, ook de z.g. Latin American dansen vallen er onder. De juiste benaming is in feite “Modern” (moderne dansen) of “Standard Four” (standaard). De naam “Standard Four” slaat op het feit dat de 4 dansen Waltz, Tango, Foxtrot en Quickstep de eerste gestandaardiseerde dansen zijn. De naam “Modern” slaat op het feit dat het hier om een moderne dansvorm gaat, waarbij gebruik gemaakt wordt van de natuurlijke beweging van het lichaam, dit in tegenstelling tot de dansen die daarvoor in zwang waren, die wij nu kennen als de “Oude dansen” (Old Time), welke meer gebaseerd waren op balletgrondbeginselen.

De standaardisering van de 4 dansen vond plaats in het begin van de vorige eeuw. Diverse bekende dansleraren brachten een danstechniek uit, waaronder de zeer bekende Victor Silvester, die ook bekend was door zijn orkest, Alex Moore en de Nederlandse Joop Bronmeijer. Zij brachten hun techniek uit in boekvorm in de periode 1925-1939. Alex Moore herzag zijn techniek en bracht de “Revised Technique” uit, een techniek die tot op de dag van vandaag in veel kringen gebruikt wordt. Zijn techniek is in feite de officiële techniek van de ISTD (Imperial Society for Teachers of Dancing). In 1976 bracht Guy Howard, een voormalige assistent van Moore, mede op verzoek van de IDTA (International Dance Teachers Association) een techniekboek uit. Dit boek is qua indeling overzichtelijker en wijkt in bepaalde opzichten af van de techniek van Moore, wat met name in de Foxtrot merkbaar is.
Sommigen snappen niet het verschil met de woorden “commence” en “start” en denken dat het een enorm verschil is. Beide woorden betekenen hetzelfde, nl.: begin of start. De Nederlandse grootheid op het gebied van danstechniek, Robert Tuininga, vertelde dat de keuze om het woord “start” te gebruiken in plaats van het woord “commence” vast zat op de beschikbare ruimte in het boek, het heeft dus met de drukkosten te maken, en nergens anders mee.

Een minder bekende techniek is die van de Brit Henry Jacques, uitgegeven door de NATD (National Assosiaction of Teachers of Dancing).  Het boek werkt wat lastiger, mede omdat de “charts” (overzicht van alle passen van een figuur of variatie) overdwars in het boek staan afgedrukt, waardoor het boek verdraaid moet worden om te lezen.

De ANDOS heeft vanaf 1978 de techniek van Bronmeijer aangehouden, en is in 1980 de Alex Moore Revised Technique er naast gaan gebruiken. Sinds 1994 heeft de ANDOS besloten om haar examens uitsluitend met de techniek van Guy Howard te doen houden.

Wie een opleiding volgt kan examen doen in Ballroom deel I, wat gelijk staat met het z.g. “student teacher” examen. Iemand die dit examen behaald heeft verliest de amateurstatus niet.  Ballroom deel II staat gelijk aan het “associate” examen en is de minimale eis inzake deze discipline. Overigens: om volledig gediplomeerd te zijn dient men ook nog het diploma deel III te behalen, wat het “associate” niveau in de Zuid Amerikaanse dansen behelst.